Αμερικάνος Vs Ιάπωνας στο gaming.Πόλεμος νοοτροπίας;

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΚΑΙ ΙΑΠΩΝΑΣ ΣΤΟ GAMING INDUSTRY και όχι Μόνο!


Δυο μεγάλες δυνάμεις παγκοσμίως, η Ιαπωνία και η Αμερική,

συχνά πυκνά κοντράρονται υπογείως, στρατηγικά θα έλεγε κανείς,

γιατί ιστορικά αν το δούμε δεν τα πάνε καλά από το 1910 και επειτα.

Πάντοτε, εφόσον πολιτικά και κοινωνικά τα στάνταρντς είναι στημένα, σε τέτοιο ύφος του τύπου, ή εγώ ή εσύ, κάπως έτσι θα οδηγηθεί το κύμα εφ όλης της ύλης. Εδώ όμως, θα δούμε τι συμβαίνει με τον τομέα του gaming κυρίως και ίσως λίγο και στον κινηματογράφο.


Η Αμερική σαν ξεχωριστή οντότητα στο gaming, είχε στις αρχες του 1970 παρουσιάσει την πρώτη Home video game console, με ονομασία Magnavox Odyssey.

Μη φανταστείτε πολλά για την εποχή. Τένις, σκι, γατα και ποντίκι, απλά πράγματα

τότε. Όμως, για το 1970 οι πωλήσεις έφτασαν στις 350000 κονσόλες! Το νούμερο

είναι μεγάλο. 350000 νοικοκυριά πήραν για τα παιδιά τους, αυτή την κονσόλα.

Η Ιαπωνία όμως, λίγο νωρίτερα, είχε ξεκλέψει την πρωτιά, γιατί η Sega, με

το παιχνίδι Periscope, ένα arcade shooting, έβαλε τον κόσμο στα arcades, από το

1966. Το παιχνίδι έκανε μεγάλη επιτυχία στην Αμερική, Ευρώπη και εννοείται

και Ιαπωνία.

Άρα ποιος ξεκίνησε την gaming κουλτούρα; Ο Ιάπωνας.

Δε θα κουράσω με ιστορικά γεγονότα, τη δημιουργία του NES ή του ΑTARI.

Όποιος είναι φαν γενικότερα, ότι και να έχει προτιμήσει, τα ονόματα τα ξέρει.

Θέλω να κινηθώ στο 2000 και στις δυο δεκαετίες που εμείς ζούμε αρκετά ενεργά.

Το στραβοπάτημα της εταιρείας που τα ξεκίνησε όλα (SEGA), έδωσε στον Αμερικάνο

και στην εταιρεία Microsoft,την ευκαιρία, να κάνει το βήμα της και να μπεί στην βιομηχανία δυναμικά.

Όπως υποστηρίζω, ήταν μια ευκαιριακή τακτική, γιατί στις αρχές της δεκαετίας,

πολλοί έμειναν δίχως σπίτι,(οι Sega fans) και πολλοί παίκτες στο pc είχαν φτάσει σε

ένα τέλμα γιατί πέρα από κάποια RPG,λίγα adventure, και ίσως κάποια ανταγωνιστικά παιχνίδια της εποχής, (Counter Strike, Starcraft, Ladder Warcraft 3), δεν είχαν κάτι ουσιώδες να ασχοληθούν. Ήρθε λοιπόν με αέρα ο Αμερικάνος να μαζέψει κόσμο, για να τους προτείνει να ακολουθήσουν μια οδό.

Οι PC gamers, δεν έβλεπαν κάτι τελείως καινούριο. Απλά το πληκτρολόγιο και το ποντίκι, θα μεταμορφωθούν σε χειριστήριο. Γιατί οχι; Αν είναι να παίξουν κάτι καλό, εννοείται να το δοκιμάσουν.

Οι Sega gamers όμως, κινήθηκαν σε επιλογές ενστίκτου κυρίως. Επιλογές εγωισμού. Γιατί να πήγαιναν στην Nintendo; Έβλεπαν την πλάτη της, σχεδόν για δυο δεκαετίες. Πληγωμένοι απο εκεί.

Η Sony, μια είσοδο έκανε με το πρώτο της Home Entertainment System και άθελα της κιόλας, λειτούργησε τόσο καλά για εκείνη, το κλίμα, που παρέσυρε το Saturn στο γκρεμό.

Άρα λοιπόν η κίνηση του Αμερικάνου, ήταν πολύ καλή στρατηγικά, γιατί γνώριζε απο πριν πως θα κινηθούν οι πικραμένοι παίκτες.

(Ασχέτως αν πολλοί υποστηρίζουν το Dreamcast, σαν αγαπημένη κονσόλα, θα πω ότι πολλοί το εκτίμησαν αφού "έπεσε".)

Εκτιμάς κάτι, όταν το χάσεις. Για τα ελληνικά δεδομένα τουλάχιστον, η πλειοψηφία που είχε προτιμήσει Saturn, στη γενιά των 128, επέλεξε PS2.

Έχουμε λοιπόν την είσοδο του Αμερικάνου, στο gaming industry.

Μια νοοτροπία περίεργη, θεαματική μεν, χωρίς απαραίτητα να είναι και ουσιώδης, με κάποια αστέρια που σιγοσβήνουν. Ο Αμερικάνος είναι απο τη φύση του, τύπος που δείχνει πόσο μεγάλα όπλα διαθέτει. Είτε αυτό, είναι το χρήμα, είτε η τεχνολογία. Το να καυχιέται, είναι το φόρτε του. Έχει γεννήσει το Star system. Έχει το Hollywood.΄Εχει χρήματα! Και τι δεν έχει. Δεν έχει τιμή.

Θυμάμαι στο καστ της SEGA,στο τελευταίο κεφάλαιο, που ο πρόεδρος ζήτησε από τον Hideki Sato να εξιλεωθεί, όπως ανέφερε και ο Ηλίας Παππάς, για την αποτυχία του και να σχεδιάσει την τελευταία κονσόλα για την εταιρεία. Αυτό στην Αμερική θα ήταν ανέκδοτο. Όταν γενικότερα στη νοοτροπία λοιπόν, δεν τίθενται ζητήματα ήθους ή αξιών,

αλλά υπάρχει μόνο το get Rich or die Trying, ( όχι δεν λέμε την ταινία του 50cent) είναι απορίας άξιο το τι θα γίνει στη συνέχεια. Εν αντιθέσει με τον Ιάπωνα, ο οποίος ναι μεν έχει καλές τεχνικές marketing και νέες ιδέες για να τροφοδοτεί την βιομηχανία, αλλά το κάνει σιγά σιγά, χτίζοντας μια αυτοκρατορία, που δύσκολα θα πέσει. Γιατί ο Ιάπωνας ακόμα

και την αποτυχία του θα κοιτάξει να την διορθώσει. Δε θα την πετάξει στο χαντάκι.

Τα παιδιά του δε θα τα σκοτώσει ο Ιάπωνας. Θα τα βελτιώσει.

Η σύγκρουση των δύο, είναι καθαρά θέμα νοοτροπίας.

Προσπαθεί ο Αμερικάνος να γίνει το gaming υπηρεσία συνδρομητική, ενώ ο Ιάπωνας μένει στην ποιότητα και ψηλά στις τιμές. Προσπαθεί ο Ιάπωνας να κάνει κινηματογραφικές παραγωγές μεγάλου βεληνεκούς και ο Αμερικάνος κάνει remakes

τύπου Pinocchio με ηθοποιούς για να βάλει political correct μηνύματα για τον κόσμο.

Αυτή είναι η τάση!


Πολυπολιτισμικότητα και λαχανάκια Βρυξελλών! Ήμαρτον!

Εκτιμώ τον Ιάπωνα για την προσφορά του στο gaming επί του συνόλου! Οι ιδέες του, η τεχνοτροπία του έχουν φέρει την όλη βιομηχανία, στην θέση που είναι.

Τον Αμερικάνο, εξαιτίας της νοοτροπίας που έχει δεν τον πολυπιστέυω. Προσωπικά τουλάχιστο.


Θεωρώ ότι στις αρχές του 2003 που ετοιμαζόταν για να κυκλοφορήσει το πετυχημένο XBOX 360, βρέθηκε "καταλάθος" μπροστά του αντίπαλος η Blizzard. Γιατί εκείνη με τη σειρά της σχεδίαζε το World of Warcraft.Αθελά της θα κράταγε πολλά XBOX στο OFF γιατί οι παίκτες, θα επέστρεφαν στα PC να παίξουν το μεγαλοπρεπές MMORPG.Στατιστικά, ίσως και να στέρησε στη Microsoft περίπου 2.500.000 παίκτες εκείνη την περίοδο.

Έπεσε λοιπόν από το θρόνο της η Blizzard πολύ αργότερα και τσάκ!! Να σου και πάλι η Microsoft! Ευκαιριακά να πάρουμε έναν καταλάθος αντίπαλο με το μέρος μας, μη τυχόν και μείνουν κλειστά τα Xbox λόγω Diablo 4. Βέβαια, εκείνη την περίοδο, που ερχόταν το 360 με το καταϊδρωμένο PS3 που προς το τέλος του νίκησε για λίγα εκατομμύρια πωλήσεις, το θαύμα ήταν πάλι από Ιαπωνικής πλευράς. Ήταν το χειριστήριο του Wii. Έκανε το gaming

mainstream λες και ήταν ποδήλατο! Όλοι το δοκίμαζαν!!

Αυτό δε το έχει καταφέρει ακόμα η Αμερική!Δε μπορεί να κάνει τάση με προσωπικότητες!

Δεν έχει τις ιδέες πλέον! Κυριαρχούσε κατά καιρούς στη μουσική βιομηχανία με τα μεγαλύτερα ονόματα να παρελαύνουν στο MTV! Δεν είχε αντίπαλο!

Κινηματογραφικά, έδυσαν τα αστέρια! Το γύρισε σε παραγωγές, βασισμένες σε Super Heroes, αλλά και αυτό αρκετό δεν ήταν για να φτιάξει μια βάση και να συνεχίσει τα πλάνα της. Ώσπου φτάσαμε στις διαδικτυακές υπηρεσίες. Πιστεύω πως σιγά σιγά, όλες οι εταιρείες θα φτάσουν σε συνδρομητική υπηρεσία. Είναι το μέλλον.

Είναι μια ιδέα του Αμερικάνου, αλλά αφού σε αυτό πιέζει, ο Ιάπωνας πρέπει να απαντήσει.

Ούτως ή άλλως, ΑΑΑ ποιότητας παιχνίδια, δε θα μπορέσει ο Αμερικάνος άμεσα να έχει.

Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν δημιουργοί. Απλά δε στοχεύει εκεί.

Όσον αφορά τον κινηματογράφο, ήδη η Nintendo, βάζει γυαλιά σε πολλούς! Σίγουρα επιλέγει προσωπικότητες του Hollywood, αλλά φέρνει στη μεγάλη οθόνη το Super Mario Bros Movie!!


Τι να λέμε τώρα; Μια πανδαισία χρωμάτων! Μια αίσθηση ενός σχεδόν ρεαλιστικού Mushroom Kingdom!! Και ο Αμερικάνος κάθεται να σκοτώσει ακόμα ένα franchise, την Ariel....να μου την κάνει Rapper! Εκεί θα φτάσει! Είναι κρίμα! Είναι πολύ σημαντικό το 2023-2024. Για ότι προκύψει στην βιομηχανία που εμείς στηρίζουμε!

To 2023 επιστρέφει η Ε3!Μεγάλα αποκλειστικά καταφθάνουν! Ποιος θα επικρατήσει; Εδώ θα είμαστε να τα δούμε!




49 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων
8516e650591e012466489e16131ba608.png